Γράφει ο Γιώργος Φάκος
Σε τροχιά έντονης κοινωνικής αναταραχής και δικαιολογημένης οργής βρίσκεται το Βαρθολομιό, καθώς οι κάτοικοι της περιοχής βιώνουν μια συνεχιζόμενη κατάσταση υποβάθμισης των βασικότερων δομών της καθημερινότητάς τους.
Η Δημοτική Αρχή Πηνειού βρίσκεται στο στόχαστρο σκληρής κριτικής, καθώς τα σοβαρά προβλήματα που ανακύπτουν στη Δημόσια Υγειονομική Ασφάλεια, την Παιδεία και τις βασικές υποδομές υποδηλώνουν συστηματική ανεπάρκεια, προχειρότητα και έλλειψη σχεδιασμού.
Τριτοκοσμικές συνθήκες στο Μουσικό Σχολείο – Ο εφιάλτης του «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού»
Στο επίκεντρο της επικαιρότητας βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες η τραγική εικόνα που παρουσιάζει το Μουσικό Σχολείο Βαρθολομιού, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη σχετική έκθεση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας.
Τα ευρήματα των επιθεωρητών συνθέτουν ένα σκηνικό επικίνδυνο για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα μαθητών και εκπαιδευτικών:
Υγειονομικές εστίες: Εκτεταμένη παρουσία κοριών εξαιτίας των κατεστραμμένων και σάπιων ξύλινων πατωμάτων.
Επικίνδυνες εγκαταστάσεις: Ηλεκτρολογικοί πίνακες και πρίζες που κρέμονται εκτεθειμένες, δημιουργώντας άμεσο κίνδυνο ατυχήματος.
Ακατάλληλα υδραυλικά: Σκουριασμένες βρύσες και υδραυλικό δίκτυο που συγκεντρώνει ακαθαρσίες.
Η πρόταση των αρμοδίων για μεταφορά του σχολείου στη Γαστούνη και τη λειτουργία του σε απογευματινή βάρδια προκάλεσε την ακαριαία αντίδραση της τοπικής κοινωνίας. Πέρα από το γεγονός ότι το απογευματινό ωράριο απορυθμίζει πλήρως τον οικογενειακό και εκπαιδευτικό προγραμματισμό, στην περιοχή κυριαρχεί ένας ακόμα μεγαλύτερος φόβος: ότι η εν λόγω μεταφορά, αν και πλασάρεται ως «προσωρινή», κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια μόνιμη κατάσταση.
Η εμπειρία δεκαετιών έχει διδάξει στους πολίτες ότι στον τόπο μας «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».
Οι κάτοικοι βλέπουν με καχυποψία τη μετακίνηση αυτή, φοβούμενοι πως πρόκειται για το πρώτο βήμα για την οριστική απομάκρυνση μίας ακόμα κρίσιμης δομής και ενός φάρου πολιτισμού από το Βαρθολομιό. Γι' αυτόν τον λόγο, η τοπική κοινωνία αξιώνει την ακαριαία παρέμβαση συνεργείων στο υπάρχον κτίριο —ακόμη και κατά τη διάρκεια των Σαββατοκύριακων— για την άμεση αντικατάσταση των πατωμάτων, την αποκατάσταση των δικτύων και την εφαρμογή εντατικών απολυμάνσεων, ώστε το σχολείο να παραμείνει στον τόπο του σε πρωινό ωράριο.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την ολοκλήρωση του νέου σύγχρονου διδακτηρίου. Στο πλαίσιο αυτό, καθοριστική θεωρείται η άμεση και καθαρή δημόσια τοποθέτηση των Συλλόγων Γονέων και Διδασκόντων.
Το «θολό» τοπίο της υδροδότησης: Η σιγή ιχθύος της Δημοτικής Αρχής
Την ίδια ώρα, βαριά σκιά στις σχέσεις της Δημοτικής Αρχής με τους πολίτες ρίχνει ο τρόπος διαχείρισης της κρίσης του νερού. Αν και η ομαλότητα στην υδροδότηση έχει πλέον αποκατασταθεί σε σχέση με την εφιαλτική κατάσταση του καλοκαιριού —όταν οι διακοπές ήταν συνεχείς και το νερό που έτρεχε στις βρύσες κρινόταν παντελώς ακατάλληλο— τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.
Η διοίκηση του Δήμου δεν προέβη ποτέ σε μια ουσιαστική λογοδοσία προς τους δημότες για τα αίτια της πρωτοφανούς λειψυδρίας, ούτε έδωσε σαφείς εξηγήσεις για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών την περίοδο της κρίσης. Η τακτική της σιωπής, σε συνδυασμό με τις κατά καιρούς εμπρηστικές ανακοινώσεις περί «κατασπατάλησης» από πλευράς των υπευθύνων, αποξένωσε περαιτέρω τους πολίτες.
Ακόμη και η μεταγενέστερη δραστική απόφαση για την κατάργηση της ΔΕΥΑΠ, αν και εκλήφθηκε ως παραδοχή της διοικητικής αποτυχίας του οργανισμού, δεν συνοδεύτηκε από την οφειλόμενη αναγνώριση των ευθυνών απέναντι στα νοικοκυριά που ταλαιπωρήθηκαν επί μήνες.
Πολιτικοί τακτικισμοί και κοινωνική απομόνωση
Μέσα σε αυτό το κλίμα, έντονη είναι η δυσαρέσκεια για τις προσπάθειες πολιτικής εκμετάλλευσης και διάσπασης των κινητοποιήσεων των κατοίκων. Η εμφάνιση εξωθεσμικών παραγόντων και οι παράλληλες πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται μακριά από τις αυθόρμητες συλλογικές διαδικασίες της τοπικής κοινωνίας αντιμετωπίζονται με έντονη καχυποψία.
Το Βαρθολομιό εκπέμπει σήμα κινδύνου: ζητά άμεση χρηματοδότηση για τις σχολικές υποδομές στο υπάρχον κτίριο, διασφάλιση της παραμονής του Μουσικού Σχολείου στην πόλη, σεβασμό στη δημόσια υγεία και πλήρη διαφάνεια στη διαχείριση των κοινωνικών αγαθών. Οι αρμόδιοι καλούνται πλέον να περάσουν από τις επικοινωνιακές διαχειρίσεις στις ουσιαστικές λύσεις.



