Το μήνυμα του κ. Ρούμπιο στην Πνύκα ήταν σαφές: Ο εφησυχασμός επέτρεψε στους ανταγωνιστές της Δύσης να ισχυροποιηθούν. Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ δεν είναι πλέον εξασφαλισμένη. Χρειάζεται ενδυνάμωση της ισχύος σε όλα τα επίπεδα. Παραγωγική ανασυγκρότηση, τεχνολογική υπεροχή, στρατιωτική ενίσχυση και, πάνω απ’ όλα, θέληση για κυριαρχία. Προέτρεψε παράλληλα τους άλλους λαούς να αποκτήσουν τις ίδιες “αρετές”. Αυτές που -κατ’ αυτόν- χαρακτηρίζουν την ιστορία των Ελλήνων, δηλαδή την έντονη ατομικότητα, την ακατάβλητη φιλοδοξία, τον ανταγωνισμό, την ανυπομονησία σε κάθε όριο και φραγμό, τη φλόγα του πάθους, της δύναμης κ.α.π.

Ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ αντιλαμβάνεται την ιστορική αλυσίδα ως εξής: Αλέξανδρος, Καίσαρας, Καρλομάγνος, Κορτές, (ο κατακτητής του Μεξικού, αποκτά θέση στην ένδοξη γενεαλογία του δυτικού πολιτισμού. Ούτε λόγος για αποικιοκρατία, πολέμους, υποδούλωση;), ώσπου τη σκυτάλη παραλαμβάνουν οι ΗΠΑ.

Όπως ανέφερε ο κ. Ρούμπιο, η επιλογή των ΗΠΑ του Τραμπ είναι η εθνική ισχύς χωρίς απολογίες, στην οικονομία, τη βιομηχανία, την άμυνα, την τεχνολογική κυριαρχία και στο μέλλον. Η κατάκτηση νέων πεδίων υπερνοημοσύνης, στον κυβερνοχώρο, στα όπλα και στον πόλεμο κ.α. να Η έλλειψη όμως κάθε ορίου, δείχνει η ελληνική τραγωδία πως οδηγεί στην ύβρι, που δεν μένει χωρίς συνέπειες.

Στην Πνύκα, οι ελεύθεροι πολίτες, παρά τους αποκλεισμούς της αρχαίας δημοκρατίας, συγκεντρώνονταν όχι για να χειροκροτούν κάποιον ισχυρό, αλλά για να συζητούν και να αποφασίζουν. Γνωστό το «Τίς ἀγορεύειν βούλεται;». Η πλήρης αντιστροφή. Ασέβεια προς το ελληνικό πνεύμα και γραικυλισμός ή κάτι άλλο; Τὶς οἶδε; Σήμερα δεν υπάρχει Δήμος! Ο αποκλεισμός των πολιτών αποτελεί κανόνα της σύγχρονης «δημοκρατορίας». Στο τιμόνι βρίσκεται η ολιγαρχία του πλούτου.

Τα λογικά σφ-άλματα.

Ιστορία των Ελλήνων χωρίς Βυζάντιο. Γιατί η Ρώμη εμφανίζεται ως πρόγονος ενώ η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση αποσιωπώνται ηχηρά ως γεωπολιτικοί πρόγονοι;

Ορθολογισμός της Δύσης κι επιστήμη χωρίς ηθική.

Τεχνολογία χωρίς ανθρωπολογικά όρια.

Οικονομική ανάπτυξη χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.

Στρατιωτική υπεροχή χωρίς Διεθνές Δίκαιο.

Μεταπήδηση από την αρετή (αριστεία) στην ισχύ (ανταγωνισμό, φιλοδοξία, πόλεμο).

Όμως,

Η Ευρώπη δεν τελειώνει στα σύνορα της δυτικής Χριστιανοσύνης. Υπάρχει το Βυζάντιο και η Ορθοδοξία, υπάρχει η Ελλάδα ως σύνολο της ιστορίας της, που εμπεριέχει την Ανατολική Ρώμη. Η ορθοδοξία μίλησε για πρόσωπο και ταπεινότητα, πολλώ δε μάλλον δεν μίλησε γι’ ατομικότητα κι ακατάβλητη φιλοδοξία.

Η ιστορία δεν νομιμοποιεί την ισχύ. Αλλά την ελέγχει.

Η Πνύκα δεν νομιμοποιεί τον εκάστοτε προσκεκλημένο άνευ όρων και ορίων.

Η ιστορία δεν είναι ουδέτερη όταν χρησιμοποιείται από την πολιτική εξουσία.

Η δύναμη δεν δημιουργεί την αλήθεια.

Η ισχύς δεν δημιουργεί το δίκαιο.

Η δημοκρατία δεν είναι διακοσμητικό φόντο για προεκλογική των “ισχυρών”.

“Λεπτομέρεια”:

Όταν ρωτήθηκε για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου, ο Ρούμπιο απάντησε ότι τα ζητήματα αυτά «σχετίζονται με λεπτές καταστάσεις» που «συμπεριλαμβάνουν και άλλες χώρες». Τη λέξη «Τουρκία» δεν την πρόφερε κανείς. Πρόκειται μήπως για «Συμπερίληψη» που νομιμοποιεί στην πράξη τις τουρκικές αξιώσεις του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και υποβαθμίζει την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση;

Πρέπει να νιώθουμε υπερηφάνεια επειδή μας ανακήρυξαν «πυλώνα σταθερότητας» και ικανοποίηση επειδή μας θεωρούν πολύτιμο σύμμαχο; Το πραγματικό ζητούμενο μολαταύτα είναι να μπορέσει η ελληνική κοινωνία να αποφασίζει για τη δική της πορεία και να γίνει υποκείμενο της πραγματικής της ιστορίας, που θα αναγκαστεί να την ανακαλέσει εξολοκλήρου, αν θέλει να επιβιώσει.