Όταν μια τοπική κοινωνία διψάει –κυριολεκτικά και μεταφορικά– για λύσεις στο οξύ πρόβλημα της λειψυδρίας, το τελευταίο που χρειάζεται είναι τα παιδιάστικα καπρίτσια, οι τακτικισμοί και οι προσωπικές ατζέντες.
Κι όμως, στο Βαρθολομιό καταφέρνουν να κάνουν ακόμα και το κοινωνικό αγαθό του νερού πεδίο παρασκηνιακών παιχνιδιών.
Ενώ οι κάτοικοι της περιοχής είχαν πάρει την πρωτοβουλία και είχαν προγραμματίσει από μέρες τη δική τους ευρεία σύσκεψη για απόψε το βράδυ, κάποιοι μάλλον ενοχλήθηκαν από την αυθόρμητη συσπείρωση της τοπικής κοινωνίας.
Έτσι, αίφνης, εμφανίστηκε ως «από μηχανής σωτήρας» ένας παράγοντας που τον τελευταίο καιρό θυμήθηκε να παραστήσει τον θερμό υποστηρικτή των δημοτών... εξ Αθηνών!
Ο εν λόγω κύριος, που προτιμά να διαμένει μόνιμα στην πρωτεύουσα και να «καθοδηγεί» τους ντόπιους από απόσταση, έσπευσε να τορπιλίσει την ενότητα, ανακοινώνοντας άλλη, παράλληλη συγκέντρωση για την ερχόμενη Τετάρτη!
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Ποιον εξυπηρετεί αυτή η διάσπαση; Γιατί επιχειρείται να διασπαστεί η φωνή των κατοίκων την ώρα που τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις υποφέρουν από την έλλειψη νερού; Πρόκειται για επίδειξη προσωπικής ματαιοδοξίας, για προσπάθεια καπελώματος του αγώνα ή απλά για έναν κακογραμμένο τακτικισμό;
Όποιο κι αν είναι το κίνητρο, το αποτέλεσμα είναι ένα: την ώρα που το Βαρθολομιό στεγνώνει, κάποιοι επιχειρούν να «θολώσουν τα νερά» και να παίξουν επικοινωνιακά παιχνίδια στις πλάτες των πολιτών.
Η κοινωνία όμως βλέπει, κρίνει και δεν καταπίνει αμάσητη την υποκρισία.



